online വിദ്യാഭ്യാസം

കാലം തെറ്റാതെ കാലവർഷം പെയ്തിറങ്ങുന്ന കാലം  ഉണ്ടായിരുന്നു. ജൂൺ 1 ന് മഴ തീർച്ച. സ്‌കൂൾ തുറക്കുന്ന ദിവസം.  രാവിലെ തന്നെ  മഴ  തുടങ്ങും. പുതിയ വർഷം. പുതിയ ക്ലാസ്സ്. രണ്ടു മാസത്തിന്റെ മധ്യ വേനൽ അവധിയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള പുറപ്പാട്. പുത്തൻ ഉടുപ്പിനെയും ബ്രൗൺ പേപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞ പുതിയ  പുസ്തകങ്ങളേയും നനയാതെ പുത്തൻ കുടയുമായി പള്ളിക്കൂടത്തിലേക്ക്. 



വഴിയിൽ കൂട്ടുകാർ ചേരുന്നു. കുടയില്ലാത്തവർ മറ്റുള്ളവരുടെ കുടക്കീഴിൽ കയറുന്നു. പകുതി നനഞ്ഞു ഒക്കെ സ്‌കൂളിൽ എത്തുന്നു. 

 എല്ലാ ക്ളാസുകളിലെയും  ധാരാളം കൂട്ടുകാർ.  കളിക്കാം. പഠിക്കാം. കളിയും ചിരിയും വഴക്ക് കൂടലും കൂട്ടുകൂടലും  പഠിത്തവും ഒക്കെ ആയി ആസ്വദിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഒരിടം. അദ്ധ്യാപകർ,   ഓരോ കുട്ടികളെയും നേരിട്ടറിയാവുന്നവർ. 

അങ്ങിനെ കളിച്ചും പഠിച്ചും  വളർന്നതിൽ നിന്നും നമ്മുടെ പഠന രീതിയിൽ ഒരു മാറ്റം വരുന്നു. ഓൺലൈൻ പഠനം. വീട്ടിനകത്തു അടച്ചിരിക്കാൻ നിര്ബന്ധിതരായ നമ്മൾ നൂതന സാങ്കേതിക വിദ്യ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി പഠനം തുടങ്ങുന്നു. ഓൺലൈൻ വിദ്യാഭ്യാസം. 

ഗുരുകുല സമ്പ്രദായം. വിദ്യാർത്ഥികൾ ഗുരുവിൻ്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ച് വീട്ടിലെ ഒരംഗത്തെപ്പോലെ, ഗുരുവിൽ നിന്നും വിദ്യ അഭ്യസിക്കുക. കളിയും വീട്ടു ജോലിയും പഠനവും. അവിടെ നിന്നും ആണ് കുടിപ്പള്ളിക്കൂടത്തിൽ കൂടി ഇപ്പോഴത്തെ  വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തിൽ എത്തിയത്.

അവിടെ നിന്നും ഇതാ വീണ്ടും ഒരു മാറ്റം. online വിദ്യാഭ്യാസം. ഗുരുമുഖത്തു നിന്നും ഇൻ്റർനെറ്റിലൂടെ ഒഴുകി വരുന്ന വിദ്യാഭ്യാസം.

എല്ലാം വീട്ടിനുള്ളിൽ. വിദ്യാലയങ്ങളിലെ കൂട്ടുകാരില്ല, കളിയില്ല ഒന്നുമില്ല. സാമൂഹികമായി ഇത് ദോഷം ചെയ്യും. ഇതിനു പകരം വയ്ക്കാൻ എല്ലാം വീടും കുടുംബാംഗങ്ങളും മാത്രം. അത് കുട്ടികളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് ദോഷം ചെയ്യും എന്നതിൽ തർക്കമില്ല.

കാലം നമ്മെ അവിടെ കൊണ്ടെത്തിച്ചു. കോവിഡ് കാലം ഒരു താൽക്കാലിക പ്രതിഭാസം ആണെന്ന് ആശ്വസിക്കാം. അത് കഴിഞ്ഞ് കുടയും പുസ്തകവും ചോറ് പൊതിയും ആയി തിരിച്ച് പള്ളിക്കൂടത്തിൽ എത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യാം.

ഇല്ലെങ്കിൽ ഇത് തന്നെ തുടരേണ്ടി വരും.

പെണ്ണ് കാണൽ

കല്യാണം..അത് ആലോചിക്കാം..

ലാഘവത്തോടെ അപ്പോൾ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾക്ക്  പക്ഷേ ഒരു പാട് അനുരണനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

മുംബൈയിലെ ബാച്ച്ലർ ജീവിതം.  അടി പൊളി. ആസ്വദിച്ചുള്ള ജീവിതം. കേന്ദ്ര സർക്കാരിൽ  നല്ല ജോലി.  നല്ല ശമ്പളം. അതിൽ നിന്നും  വീട്ടിൽ അയച്ചു കൊടുക്കയും വേണ്ട. ഇനിയെന്ത് വേണം ജീവിതത്തിൽ.   വൈകുന്നേരങ്ങളും അവധി ദിവസങ്ങളും ആഘോഷം. താമസിക്കുന്ന  ഫ്‌ളാറ്റിൽ കൂടെ ഒരു സുഹൃത്ത്. ഒരു സ്വകാര്യ  കമ്പനിയിൽ ജോലി. മൂന്നു ഷിഫ്റ്റുകളും മാറി മാറി ജോലി. അത് കൊണ്ട്  വെകുന്നേരങ്ങളിൽ ഓഫീസിൽ നിന്നും എത്തി കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞാൽ മിക്കവാറും  സുഹുത്തുക്കളുടെ ഫ്‌ളാറ്റിലേയ്ക്ക്. ഫ്‌ളാറ്റ്  അടുത്ത് തന്നെ. ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് നടന്നാൽ എത്തുന്ന ദൂരം. മൂന്നു പേര് ഒരു ഫ്‌ളാറ്റിൽ.ക്ളോസ് ഫ്രണ്ട്‌സ്. ഒരു bachelors' den.  പതിനൊന്നോ പന്ത്രണ്ടോ മണി വരെ അവിടെ തന്നെ. അന്താരാഷ്‌ട്ര കാര്യങ്ങൾ ചർച്ച. പുതിയ സിനിമകൾ  കാണൽ. ചീട്ടുകളിയും, സുരപാനവും  ഒക്കെ ആയി. ചിലപ്പോൾ മറ്റു ചില കൂട്ടുകാരും കാണും.

അങ്ങിനെ ജീവിതം സുഖകരമായി മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.  കൂട്ടുകാരുടെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ  മുകളിലത്തെ നിലയിൽ കടുംബമായി താമസിക്കുന്ന  ഒരു ചേട്ടൻ. ഇൻകം ടാക്സിൽ ജോലി. ചില സമയം അവിടെ വന്നു കമ്പനി കൂടും.   ഒരു ദിവസം  ഇങ്ങിനെ ഒരു സദസ്സിൽ ഇൻകം ടാക്‌സിലെ ചേട്ടൻ ചോദിച്ചു. കല്യാണം കഴിക്കണ്ടേ? ഒരു പെണ്ണുണ്ട്.

കല്യാണം- അതിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിൽ പോലും ആലോചിക്കാതെ നടക്കുന്ന കാലം. വയസ്സ് 25 ഒക്കെ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും കല്യാണ പ്രായം ആയില്ല എന്ന തോന്നൽ. പെൺ കൂട്ടുകാർ  സുലഭം. കൂടാതെ പ്രേമവും . ആത്മാർത്ഥ പ്രേമമുള്ള രണ്ടു കാമുകിമാർ. കല്യാണം കഴിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ,  കഴിക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവർ. അവരിൽ ആദ്യം പ്രേമം ആയത് ശ്രീലതയുമായി. ശ്രീ എന്ന് സ്നേഹ പൂർവം വിളിക്കുന്ന  ആലുവക്കാരി. പിന്നെ പ്രേമവുമായി കടന്നു വന്നത് അന്നമ്മ എന്ന ആനി.  രണ്ടു പേരുമായും  അടുപ്പമാണെന്നു രണ്ടു പേർക്കും അറിയാം. രണ്ടാമത് വന്നാലും കൂടുതൽ ആധിപത്യം അന്നമ്മയ്ക്ക്കാണ് . 'അവളെ  ഇനി കാണരുത്' എന്നൊക്കെ അന്നമ്മ പറഞ്ഞു കളയും. ചേട്ടന് അത് യോജിക്കില്ല എന്ന് മയത്തിനേ  ശ്രീ പറയൂ. ഇതൊക്കെ  കൂടാതെ ഒരു  രസത്തിന് ഇടപെടുന്ന കുറെ പെൺ സുഹൃത്തുക്കൾ.   ഇതിനിടയിൽ കല്യാണം ഗൗരവമായി ആലോചിക്കില്ലല്ലോ.  അങ്ങിനെ ഉള്ളപ്പോഴാണ് അറിയാതെ   പറഞ്ഞത്.-ശരി, കല്യാണം..അത് ആലോചിക്കാം എന്ന് . സ്വാഭാവികമായി അത് അപ്പോൾ തന്നെ മറക്കുകയും ചെയ്‌തു.

മൂന്നാലു ദിവസം കഴിഞ്ഞുള്ള വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം  ഇൻകം ടാക്സ് ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു -  പെണ്ണിന്റെ അച്ഛൻ ചെറുക്കനെ ഒന്ന് കാണാൻ വേണ്ടി  ഞായറാഴ്ച  താമസ സ്ഥലത്തു വരും എന്ന്.   അന്ന് രസമായി പറഞ്ഞതിന്റെ  ഗൗരവം  മനസ്സിലായത്  അപ്പോഴാണ്. കൂട്ടുകാരുമൊത്തു കൂടിയാലോചനകൾ- എങ്ങിനെ ഒന്നു രക്ഷപ്പെടും. കൂട്ടുകാരെയും ആ ചേട്ടനെയും നാണം കെടുത്താതെ, പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മനസ്സിൽ മുറിവേൽപ്പിക്കാതെ പ്രശ്‌നം  സോൾവ് ചെയ്യണം. ശനി ഒരു ദിവസം.  എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ആരുടെ ബുദ്ധിയിലും ഒന്നും തെളിയുന്നില്ല.

 ഞായറാഴ്ച  നേരം പുലർന്നു. കൂട്ടുകാരന് അന്ന് ഓഫ്.  എട്ടര മണിക്ക് വാതിലിൽ മണിയൊച്ച. ആ ചേട്ടനും പത്തമ്പത് വയസ്സ് വരുന്ന മനുഷ്യനും. പെണ്ണിന്റെ അച്ഛൻ. സ്വീകരിച്ചിരുത്തി, കൂട്ടുകാരൻ ചായ ഇട്ടു കൊടുത്തു. കുടുംബ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചു. അര  മണിക്കൂറിനു ശേഷം അവർ ഇറങ്ങി.  അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുന്ന തീയതി  അറിയിക്കണം എന്ന അറിയിപ്പോടെ. ഒരു സംതൃപ്തി ആ അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന തോന്നുന്നു.  

ഇനിയും നാടകം കളിക്കുന്നത് അത്ര ശരിയല്ല. മകൾക്ക് വിവാഹം നടക്കണമെന്ന ആഗ്രഹവുമായി ഇരിക്കുന്ന അച്ഛൻ. അധികം താമസിപ്പിക്കുന്നത് ഒട്ടും ശരിയല്ല. കൂട്ടുകാരുമൊത്തുള്ള രഹസ്യ കൂടിയാലോചനകൾക്കു ശേഷം  ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു - കാര്യങ്ങളൊക്കെ വീട്ടിൽ അറിയിച്ചു.മുംബൈയിൽ നിന്നും വീട്ടുകാർക്ക്  താൽപ്പര്യമില്ല.  അവര് നാട്ടിൽ ഒന്നു കണ്ടു വച്ചിട്ടുണ്ട്.  ഇത്തവണ നാട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ പെണ്ണ് കണ്ടു ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടാൽ കല്യാണം. അത് കൊണ്ട് ഇത്.....വേണ്ട. അങ്ങിനെ ആദ്യത്തെ പെണ്ണ് കാണൽ, വടക്കൻ വീരഗാഥയിൽ ചന്തു പറഞ്ഞത് പോലെ   ഞാൻ കാണാതെ പോയ പെണ്ണ് കാണൽ,  സംഭവ ബഹുലമായി തന്നെ നടന്നു.

വീണ്ടും മുംബൈ ജീവിതം അങ്ങിനെ പറന്നു പോകുന്നു. വർഷത്തിൽ രണ്ടു തവണ നാട്ടിൽ പോകും. ഓണത്തിനും മധ്യ വേനൽ അവധിക്കും. എല്ലാവരും വീട്ടിൽ കാണുമല്ലോ. അങ്ങിനെ ഒരു അവധിക്കു നാട്ടിൽ എത്തിയ സമയം. പുര നിറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും പെണ്ണ് കെട്ടാൻ സമയം ആയി എന്ന് വീട്ടുകാർക്കു തോന്നിക്കാണും.  തോന്നിപ്പിച്ചതിന്റെ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്വം കൃശ ഗാത്രനായ ആ മനുഷ്യൻ  ആയിരുന്നു. ബ്രോക്കർ. ബ്രോക്കർമാരുടെ  മുഖ മുദ്രയായ വാചാലത ഇല്ലാത്ത ഒരു പാവം ബ്രോക്കർ. 

ബോംബെ ജീവിതത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ പെണ്ണ് കാണലിൽ  വലിയ താല്പര്യമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.  പെണ്ണ് ബിഎ. അവസാന വർഷം പഠിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം അറിഞ്ഞു. വൈകുന്നേരം പെണ്ണ് കാണൽ ഫിക്സ് ചെയ്തു. സൗദിയിൽ നിന്നും അവധിക്കു വന്ന സുഹൃത്ത് നാട്ടിലുണ്ട്. അവനെയും കൂട്ടി.  പിന്നെ ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവും.  അങ്ങിനെ ആദ്യത്തെ പെണ്ണ് കാണൽ. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി വീട്  ഒന്ന് വീക്ഷിക്കുമ്പോൾ ഏതെക്കെയോ ജനലുകളിലൂടെ പല കണ്ണുകൾ പരതുന്നതറിഞ്ഞു. വീട്ടിലോട്ടു കയറുമ്പോൾ  ഒരു ചെറിയ ചമ്മലും നാണവും ഒക്കെ.  പ്രധാന കഥാപാത്രം നമ്മൾ ആകുന്ന അവസ്ഥ.. എല്ലാവരും നോക്കുന്നതും ചെറുക്കനെ തന്നെ. സ്വീകരണവും കുശല പ്രശ്നങ്ങളും കഴിഞ്ഞു. പെണ്ണ് ചായയുമായി രംഗ പ്രവേശം ചെയ്യുന്നു.  ഒരു കോളേജ് കുമാരി. സുന്ദരി. ഇരുപതുകാരി.ചായ കുടിയും മറ്റും കഴിഞ്ഞു  വിവരം പറയാം എന്ന് രണ്ടു കൂട്ടരും പറയുന്നു - ഇറങ്ങുന്നു.

 ഒരു പെണ്ണ് കാണൽ എന്നതിനപ്പുറം ഒന്നും തോന്നിയില്ല.ആദ്യത്തെ അനുഭവം. അത് പതിയെ മറന്നു. എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് വീട്ടിൽ ചോദിച്ചതും ഇല്ല. പെണ്ണ് വീട്ടുകാരോ ചെറുക്കൻ വീട്ടുകാരോ ആരാണ്  വേണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചു എന്ന്  അറിയില്ല.

വീണ്ടും പഴയതു പോലെ മുംബൈ ജീവിതം. നാട്ടിൽ ഒരു അവധി. അപ്പോൾ പറയുന്നു ഒരു പെണ്ണ് കാണലിനു പോകണം. വീട്ടുകാരൊക്കെ കണ്ട് കഴിഞ്ഞു.അന്നത്തെ അതേ ബ്രോക്കർ. സമസപ്ത ജാതകം എന്നോ മറ്റോ  കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അയാൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. സമപ്രായക്കാരായ കൂട്ടുകാരെപ്പോലെയുള്ള രണ്ടു ബന്ധുക്കളുമായി പെണ്ണ് കാണാൻ പോകുന്നു. അതിൽ ഒരാൾ പെണ്ണിന്റെ കസിൻ ബ്രദറുമായി കോളേജിൽ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവിടെ എത്തി.  കുറെ നേരം കഥ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പെണ്ണിനെ കാണുന്നു.  അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നു. കൂടെ വന്ന രണ്ടു പേരും പറയുന്നു കൊള്ളാം എന്ന്. കൊള്ളാം എന്ന് തോന്നി. ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ വയ്യ. ശരിയായി കണ്ടില്ലേ? അങ്ങിനെ ആകെ സംശയം. 

അന്ന്  വൈകുന്നേരം  പെണ്ണ് കാണാൻ വന്ന കൂട്ടുകാരുമായി ഒത്തു കൂടി. ആഘോഷം എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അവരോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു -  ഒന്നു കൂടി കാണണം. അതെങ്ങിനെ നടക്കും? വീണ്ടും പോകുന്നത് വൃത്തികേട്. പറയുന്നത് തന്നെ നാണക്കേട്.  അവസാനം അവര് ഒരു വഴി കണ്ടു പിടിച്ചു. ആ കോളേജ് മേറ്റ്   കസിനോട് ഈ വിവരം ഒന്ന് അവതരിപ്പിക്കുക.   അങ്ങിനെ ആ കസിനെ  വിവരം അറിയിച്ചു. ഒന്ന് കൂടി കാണണം. അതിനൊരു വഴിയും അവർ  കണ്ടെത്തി. രാവിലെ ഗണപതി അമ്പലത്തിൽ തൊഴാൻ വരാമെന്ന് അറേഞ്ച് ചെയ്തു. രാവിലെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി അമ്പലത്തിൽ എത്തി. അങ്ങിനെ ഗണപതിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ  വച്ച് കണ്ടു. രണ്ടാം തവണ പെണ്ണ് കാണൽ. അത് തന്നെ മതി എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.

മുംബൈ കൂട്ടുകാരികളുടെ കാര്യം. വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞ  വീട്ടുകാർ അന്നമ്മയെ അവിടെ നിന്നും ഡൽഹിയിലേക്ക് മാറ്റി. ശ്രീലത അവിടെ തന്നെ ഉള്ള ഒരു പയ്യനെ കല്യാണം കഴിച്ചു.  പുതിയ കൂട്ടുകാരി  ഒരു പഞ്ചാബി കുട്ടി ആയിരുന്നു. അവിടെ HR കോളേജിൽ കോമേഴ്സിന് പഠിക്കുന്ന കുട്ടി. അവൾ ഒരു  വിവാഹ സമ്മാനം  നൽകി വിട പറഞ്ഞു.

മാമ്പഴം

ഓർമകൾ ഓടിക്കളിക്കുവാനെത്തുന്നു മുറ്റത്തെ ചക്കര  മാവിൻ ചുവട്ടിൽ......

അങ്ങ് ഉയരത്തിൽ പഴുത്തു നിൽക്കുന്ന മാങ്ങകൾ. കൊതിയോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന കുട്ടികൂട്ടം. എത്തിപ്പെടാൻ പറ്റാത്ത പൊക്കം. പാതി വഴിയിൽ ചിറകറ്റു വീണ മോഹങ്ങൾ എറിഞ്ഞ കമ്പുകളും കല്ലുകളും ആയി മാവിന് ചുറ്റും കിടക്കുന്നു. ഒരു കാറ്റോ ഒരു അണ്ണാനോ ഒന്ന് വരും മാവ് ഒന്ന് കുലുക്കും ഒരു മാങ്ങ താഴെ തള്ളിയിടും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ കൂട്ടുകാരുമൊത്തു മാവിൻ ചോട്ടിൽ കഥ പറഞ്ഞു കളിച്ചു നടന്ന കാലം.

പള്ളിക്കൂടം അടച്ചാൽ ഇതൊക്കെ തന്നെ.മാവും പറങ്കിമാവും ഒക്കെ കേറിയിറങ്ങി കളിച്ചു നടക്കുന്ന കാലം. അവയൊക്കെ പൂത്തു കായ്ക്കുന്ന കാലവും.

കിളിച്ചുണ്ടൻ, മൂവാണ്ടൻ, നാട്ടുമാവ് തുടങ്ങി കുറെ മാവുകൾ. പിന്നെ ആകാശം മുട്ടെ നിൽക്കുന്ന കോമാവ്. നല്ല പൈനാപ്പിളിന്റെ രുചി ആണ് അതിലെ മാങ്ങ. ഒരു നാട്ടുമാവിൽ ചെറിയ ചെറുനാരങ്ങയുടെ വലിപ്പത്തിലുള്ള തേൻ രുചിയുള്ള ചക്കര മാങ്ങ.എങ്ങിനെ കറങ്ങിയാലും ഏതെങ്കിലും മാവിൻ ചോട്ടിൽ നിന്നും പഴുത്ത മാങ്ങ കിട്ടും. തൊലി കടിച്ചുരുരിഞ്ഞു കളഞ്ഞു കടിച്ചു തിന്നും ദേഹത്തൊക്കെ കുറെ വീഴ്ത്തി.

ജോലിക്കാരെ കൊണ്ട് പറിപ്പിച്ചു  പഴുപ്പിക്കാൻ വയ്ക്കും. കുട്ടയ്ക്കകത്തു വൈക്കോലിൽ വച്ച് ചാക്ക് മൂടി. നേരിട്ട് കിട്ടാതെ വരുമ്പോഴേ അതിൽ കൈ വയ്ക്കൂ. അതിനു അത്ര രുചി ഇല്ലല്ലോ.

ഇന്നിതാ കൈയെത്തി പറിക്കാൻ മാങ്ങ. മാവിന്റെ ഉയരത്തിൽ വീട്ടിലെ ടെറസിൽ നിന്നും. ആ പഴയ രുചി ഉണ്ടോ?..

പണ്ടെന്നോ പാടിയ പഴയൊരാ പാട്ടിന്റെ .. ഈണം മറന്നു പോയി.

Body Shaming

 ***
എന്നെ കൊന്നു തരൂ എന്ന് വിലപിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു അനുഭവിക്കുന്ന മനോവേദന ലോകം മുഴുവൻ ഏറ്റെടുത്തു. പൊക്കം കുറഞ്ഞതിന് സഹപാഠികൾ കളിയാക്കുന്നതിൽ മനം നൊന്തു കരയുന്ന ഹൃദയ സ്പർശിയായ രംഗം.

ക്വാഡന് സോളിഡാരിറ്റി പങ്കു വച്ച് ആയിരങ്ങൾ, പതിനായിരങ്ങൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ എഴുതി തങ്ങളുടെ ദുഃഖം  തങ്ങളുടെ അനുഭവം പങ്കു  
വച്ച്. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ ഒരു ഹൈപ്പ് മാത്രമായി തീർന്നോ ഇതും? ഇത്തരം പരിഹാസങ്ങളെയും അധിക്ഷേപങ്ങളെയും അതി ജീവിച്ചു ഒരു പദവിയിൽ എത്തിയവർ പിന്നീട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവരെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ? മകനേ- അനിയാ  നിന്നെപ്പോലെ ഞാനും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞവർ. ഇപ്പോഴും ഇങ്ങിനെ കുറെ ആളുകൾ ഉണ്ടെന്ന് അറിയുന്നുണ്ടോ? അവർക്കു വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?

വളർച്ചയില്ലാത്ത കുഞ്ഞു മോളെ ഒക്കത്തെടുത്ത് 13 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള പ്രത്യേക സ്‌കൂളിൽ കൊണ്ടു പോയ കൗമാരക്കാരി അമ്മ. തിരിച്ചു വന്നു വൈകുന്നേരം വിളിക്കാൻ പോകാനുള്ള സാമ്പത്തിക പരാധീനത കൊണ്ട് മുഴുവൻ ദിവസം അവിടെ കാത്തു നിന്നു ആ  അമ്മ. അവിടെ തന്നെ ഒരു ആയയുടെ ജോലി എടുത്തു. സ്വന്തം  അനുഭവം മഞ്ജു എന്ന സുഹൃത്ത് ഒരു fb പോസ്റ്റിൽ പങ്കു വച്ചിരുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞു അവിടെ പഠിച്ചു സ്പെഷ്യൽ ടീച്ചർ ആയി ആ സ്‌കൂളിൽ തന്നെ ടീച്ചർ ആയി കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കിയ  മഞ്ജുവിനോട് ബഹുമാനം തോന്നി.

ആസ്‌ട്രേലിയയിൽ പോകണ്ട. നമുക്ക് ചുറ്റും ഇത്തരം അവഗണന, അവഹേളനം അനുഭവിക്കുന്ന അനേകം കുട്ടികൾ- വളർന്നവർ വളരാത്തവർ ഉണ്ട്.ക്വാഡന്റെ മാനസികാവസ്ഥയിൽ എത്തിയവർ. അവരെ നമ്മൾ നോക്കാറുണ്ടോ? ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടോ? ഇല്ല. അവർക്കു വേണ്ടി വിദ്യാലയങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവിടെ ആരെങ്കിലും പോയി നോക്കാറുണ്ടോ? ആ കുട്ടികൾ എങ്ങനെ കഴിയുന്നു എന്ന് നോക്കാറും ഇല്ല. 

അടുത്തിടെ ശ്രീജിത്ത് രവീന്ദ്രൻ എന്ന അട്ടപ്പാടിക്കാരൻ യുവാവ് ഫേസ് ബുക്കിൽ വർഗീയത വളർത്തി എന്ന കുറ്റത്തിന് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുകയുണ്ടായി. അറസ്റ്റും സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ട് പോകുന്നതും ഒക്കെ കാട്ടി ഒരു ആക്ഷേപ വീഡിയോ കേരള പോലീസ് തന്നെ ഇടുകയുണ്ടായി. അതിൽ വന്ന പ്രതികരണങ്ങൾ ആണ് വിചിത്രം. കറുത്തവൻ, വൃത്തി കെട്ടവൻ എന്നൊക്കെ രീതിയിലുള്ള അപമാനകരമായ അധിക്ഷേപങ്ങൾ. ഇന്നലെ ക്വാഡന്റെ അവസ്ഥയിൽ അനുതാപം പ്രകടിപ്പിച്ചവരും ആത്മരോഷം കൊണ്ടവരുമായ ആളുകൾ  തന്നെയാണ് ആ യുവാവിന്റെ നിറത്തിലും രൂപത്തിലും അധിക്ഷേപ വാക്കുകൾ ചൊരിഞ്ഞു അപമാനിച്ചത്.

 ഇത് ആ കുട്ടികളുടെയോ അവരുടെ മാതാപിതാക്കളുടെയോ കുറ്റം ആണെന്ന് ആരും പറയില്ലല്ലോ.  ജനിതക വൈകല്യം എന്ന് ശാസ്ത്രീയ വിശദീകരണം. അതിനു ആ പാവങ്ങളെ അപമാനിക്കുകയാണോ വേണ്ടത്?

 നമുക്ക് മാറാം. ക്വാഡൻ നമുക്ക് ഒരു പ്രചോദനം ആകട്ടെ. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അവസാനിപ്പിക്കാനല്ല. ഇത്തരം ആൾക്കാരെ പരിഹസിക്കാതിരിക്കാനും അവർക്ക് സഹായം ചെയ്യാനും ഉള്ള മനസ് നമുക്കുണ്ടാകാൻ.

റേഡിയോ

ഓർമ വച്ച നാള് മുതൽ അവൾ പാടുന്നതും പറയുന്നതും കേൾക്കുന്നു. സ്വീകരണ മുറിയിൽ ഉയർന്ന പ്രത്യേക പീഠത്തിൽ അവൾ രാജകീയമായി ഇരിക്കുന്നുണ്ടാകും. ഉദയഗീതത്തിൽ തുടങ്ങി വാർത്ത മലയാളത്തിലും ഇംഗ്ലീഷിലും ഹിന്ദിയിലും. പിന്നെ....... എന്തെല്ലാം. 

ഫെബ്രുവരി 13.  ലോക റേഡിയോ ദിനം.

വീട്ടിലെ ആദ്യത്തെ റേഡിയോ നാഷണൽ എക്കോ. എക്കോ ബ്രാൻഡ് അവസാനിച്ചപ്പോൾ  മാറി അവസാനം ഫിലിപ്സ് - pride ൽ എത്തി. അത് ഇപ്പോഴും സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്തൊക്കെ പരിപാടികൾ. വാർത്തകൾ. അറിവ് പകരുന്ന ധാരാളം പരിപാടികൾ. പിന്നെ പാട്ട്, നാടകം, സിനിമ (ചലച്ചിത്ര ശബ്ദരേഖ ) കഥകളി പദങ്ങൾ, ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം. ഞായറാഴ്ച രാവിലത്തെ ബാലലോകം. രാത്രി 8 മണിയുടെ 1 മണിക്കൂർ നിങ്ങളാവശ്യപ്പെട്ട ചലചിത്ര ഗാനങ്ങൾ, അമ്മയും അച്ഛനും ഉൾപ്പടെ എല്ലാവരും റേഡിയോക്ക് ചുറ്റും കാണും. അടുക്കള ഒതുക്കി ജോലിക്ക് നിൽക്കുന്ന ചേച്ചിയും.

തലത് മഹമ്മൂദിനെ, റഫിയെ, ലതയെ ഒക്കെ കേൾപ്പിച്ച -ഗീഥ് ഗാത്താ ഗുൻ ഗുനാത്താ - അമിൻ സായ്നിയുടെ ബിനാക്കാ ഗീത് മാല...

റേഡിയോ വളരെയേറെ സ്വാധീനിച്ചു എന്നത് സത്യം. അറിവ് ലഭിക്കുന്നതിന്, കലാസ്വാദനത്തിന്. സംഗീതവും പാട്ടും പ്രത്യേകിച്ച്. 

ഇന്നും റേഡിയോയെ കൈവിട്ടില്ല. പാട്ട് കേൾക്കുക എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി എന്ന് മാത്രം. ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങൾ മറ്റു ദൗത്യങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തതോടൊപ്പം നമ്മളും കൂറ് മാറി.

ആവിഷ്ക്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം

ഇവിടെ നമുക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലേ? ഏതു വസ്ത്രം ധരിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം, അത് പോലും നമ്മുടെ ഭരണ ഘടന നല്കുന്നില്ലേ? സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഇന്നലെ വരെ നമ്മൾ   വിശ്വസിച്ചേനെ. പക്ഷെ ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി  അങ്ങിനെയല്ല. പൗരത്വ ഭേദഗതി നിയമത്തിനു വേണ്ടി ഭരണ ഘടന നമ്മൾ  പഠിച്ചു.  ലക്ഷോപലക്ഷം നിരക്ഷര കുക്ഷികളും ഇന്ന് ഭരണ ഘടന വായിച്ചവരാണ്. ഭരണ ഘടന വിഭാവനം ചെയുന്ന ആവിഷ്‌ക്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം എന്താണ് എന്ന് അറിയുന്നവർ. നമ്മുടെ ശരീരത്തെ എങ്ങിനെ ആവിഷ്ക്കരിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യം. ഏതു വസ്ത്രവും  എങ്ങിനെയും  ധരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം. നമ്മുടെ  ആവിഷ്ക്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം.

പ്രിയങ്ക ചോപ്ര ധരിച്ച വേഷം ആണ് പ്രശ്നം. അതിനെതിരെ നിരൂപണങ്ങളും ആക്ഷപങ്ങളും ആണ് വന്നത്. മറച്ചു വച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന ശരീരത്തിനെ പല ഭാഗങ്ങളും അനാവൃതമാക്കുന്ന ഒരു വസ്ത്ര ശകലമാണ് ഗ്രാമി അവാർഡ് വേളയിൽ അവർ ധരിച്ചത്. അതാണ് കുറെ യാഥാസ്ഥിതികർക്ക്  പ്രശ്നം.

 ഭാരതീയ പാരമ്പര്യം അനുസരിച്ചുള്ള വസ്ത്രം അല്ല. മദാമ്മമാര് ഇത്തരത്തിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത്  അവരുടെ രീതി അവരുടെ സംസ്‌കാരം. ബിക്കിനി ഇട്ടു കടപ്പുറത്തു അവരെ കാണാറില്ലേ?  അത് പോലെ നമ്മുടെ നാട്ടുകാരെ കാണാറുണ്ടോ? അവർ ആറ്റിൽ കുളിക്കുമ്പോഴും എല്ലാം മൂടിക്കെട്ടി അല്ലേ? ഇതൊക്കെയാണ് പാരമ്പര്യവാദികളുടെ വാദങ്ങൾ.

എന്താണ് ഇത്ര മറയ്ക്കാൻ ഉളളത്?  ശരീര ഭാഗങ്ങൾ അല്ലേ? എന്താണിത്ര ഒളിക്കാൻ?  ഇനിയും നമ്മൾ മാറാറായില്ലേ? പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരം എന്ത് നല്ല സംസ്കാരോ- എന്ത് സ്വതന്ത്ര സംസ്കാരം. ഇതോളൊന്നും തെറ്റില്ല. 20 വർഷം മുൻപ് ജെന്നിഫർ ലോപ്പസ് ധരിച്ചത് നോക്കൂ. സത്യത്തിൽ ഇന്ത്യക്കാർ 20 വർഷം പിറകോട്ടാണ്. എന്നൊക്കെ പുരോഗമന വാദികൾ.

ഒരു 20 വർഷം മുൻപേ ( 17 വയസ്സ്  )  പ്രിയങ്ക ചോപ്ര  ധരിക്കേണ്ട വസ്ത്രമാണ് ഇത്  എന്ന് ഒരു രസികൻ പറഞ്ഞതിനോട് യോജിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു ..80-90  വയസ്സായ ഇറക്കി വെട്ടിയ റൗക്ക ഇട്ട അമ്മൂമ്മ മാരെ പ്പോലെ ഒരു ഊഞ്ഞാൽ look ആയി. ഇത്  Body shaming ആണോ  അതോ ഡിസൈനർ Wendell  Rodriks പറഞ്ഞത് പോലെ Dress shaming ആണോ?

മനു സ്‌മൃതിയിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ 'ന സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യം അർഹതി' എന്ന പഴഞ്ചൻ ഫിലോസഫിയും  കൊണ്ടിരിക്കാതെ കൂടുതൽ പുരോഗമനപരമായി ചിന്തിച്ചു സ്ത്രീകൾ മുന്നേറട്ടെ.

നീതി നിഷേധം

യുവതിയെ ബലാത്സംഗം ചെയ്ത്, ശേഷം പച്ചയ്ക്ക് തീ കൊളുത്തി   കൊലപ്പെടുത്തിയ കശ്മലന്മാരെ വെടി വച്ചു കൊന്ന ഹൈദരാബാദ് പൊലീസിന് കുങ്കുമ തിലകവും അനുമോദനങ്ങളുമായി ഭാരതത്തിലെ ജനം ഒന്നായി. എങ്ങും ആഹ്ലാദ പ്രകടനങ്ങളാണ്. കൊല്ലപ്പെട്ട ഡോക്ടർ ദിശയുടെ മാതാപിതാക്കളും സഹോദരിയും പ്രതികരിച്ചത് ' നീതി ലഭിച്ചു' എന്നാണ്. ഇത് കൃത്യമായ സന്ദേശം നൽകും  എന്നു പറഞ്ഞ അവർ പോലീസിനും സർക്കാരിനും ജനങ്ങൾക്കും നന്ദി അറിയിച്ചു.  2012 ൽ ഡൽഹിയിൽ വച്ച് കൂട്ട  ബലാത്സംഗം ചെയ്തു കൊല്ലപ്പെട്ട   നിർഭയ എന്ന 23 കാരിയുടെ   അമ്മ ആശാ ദേവി പറഞ്ഞത് - 'ഒരു മകൾക്ക് എങ്കിലും നീതി ലഭിച്ചു. ഈ വാർത്ത കഴിഞ്ഞ 7 വർഷമായി വേദന തരുന്ന തന്റെ മുറിവിൽ ഒരു വേദന സംഹാരി ആയി  എന്നാണ്.  ബലാത്സംഗത്തിനിരയായി ശേഷം കൊല  ചെയ്യപ്പെട്ടു സൗമ്യയുടെ  അമ്മ സുമതി പറഞ്ഞത്  'ഇത് പോലെ യുള്ള ശിക്ഷ കൊടുക്കണം. ഒരു പാട് ആശ്വാസമുണ്ട്' എന്നാണ്. കൂടാതെ ധാരാളം ആളുകൾ ഈ വെടി വയ്പ്പ് വളരെ ആവശ്യമായിരുന്നു, ബലാത്സംഗം നടത്തിയ അധമർ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവർ  തന്നെ എന്നും പറഞ്ഞു.


ഏറ്റു  മുട്ടലിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്നും അവർ രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ വെടി  വച്ചതാണ് എന്ന് പോലീസ് കമ്മീഷണർ സജ്ജനാർ പറയുകയുണ്ടായി. കൊന്നതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നവർക്ക് ഏറ്റുമുട്ടൽ ആണോ അല്ലയോ എന്നത് ഒരു പ്രശ്‌നമേ അല്ല. ആ നാല് പേരും  കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവർ ആണെന്നും കൊന്നത് ശരിയാണെന്നും ആണ് അവരുടെ നിലപാട്. ചില രാഷ്ട്രീയക്കാർ ഇതിനെതിരെ പ്രതികരിച്ചു. 'പരിഷ്‌കൃത സമൂഹത്തിന് ചേർന്നതല്ല' എന്ന് ശശി തരൂർ എം..പി  പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമുണ്ട്. ഭാര്യയുടെ ദുരൂഹ  മരണത്തിന് കേസിൽ പെട്ടിരിക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് തരൂർ. അത് പോലെ കുറേപ്പേർ. അവരൊഴികെ
 ബഹു  ഭൂരിഭാഗം ജനങ്ങളും പ്രതികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടതിനെ ന്യായീകരിക്കുക യാണ്. പോലീസ് വെടി വച്ച് കൊല്ലുന്നത് നിയമ സാധുത ഉള്ള ഒരു ശിക്ഷ വിധി അല്ലെന്നിരിക്കിലും  എന്താണ് ജനങ്ങൾ ഭൂരിപക്ഷവും  വെടിവയ്പ്പിന് അനുകൂലമായി  പ്രതികരിക്കുന്നത്? ഇരയ്ക്കു നീതി ലഭിച്ചു എന്ന് എന്ത് കൊണ്ട് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു?  അതിനുള്ള കാരണങ്ങൾ നമുക്ക് മുൻപിൽ തന്നെയുണ്ട്.

നീതി ലഭിക്കാനുള്ള, അന്തിമ വിധി വരാനുള്ള അത്യധികമായ കാല താമസം ആണ് ഇത്തരം ഒരു മാനസികാവസ്ഥയിൽ എല്ലാവരെയും കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നത്. നീതിക്കു വേണ്ടിയുള്ള അനന്തമായ കാത്തിരിപ്പ്. മാസങ്ങൾ വർഷങ്ങൾ  നീളുന്ന കേസ് അന്വേഷണം, അത് പോലെ നീളുന്ന കോടതി  വിചാരണ. പിന്നെ  ഹൈക്കോടതി, സുപ്രീം കോടതി അവസാനം ദയാ ഹർജി. ഇത്രയും ആകുമ്പോഴേയ്ക്ക് വർഷങ്ങൾ അഞ്ചും പത്തും കഴിഞ്ഞിരിക്കും. സംഭവിക്കാനുള്ളത് മുഴുവൻ സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞു ഇരയുടെ ജീവിതം ദുസ്സ ഹമായി തീർന്നിരിക്കും. ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു വരുന്ന വിധി എന്തെങ്കിലും ആകട്ടെ അതിൽ അർഥം ഒന്നുമില്ല എന്നൊരു മാനസികാവസ്ഥയിലേക്ക് അവരെത്തും. ഇക്കാലം അത്രയും കുറ്റാരോപിതർ എന്ന ഒരു ലേബൽ മാത്രം പേറി പ്രതി ജയിലിനകത്തോ  പുറത്തോ ആയി ജീവിതം കഴിക്കും. സാമ്പിൾ ആയി ഒന്ന് രണ്ടു കേസുകൾ നോക്കാം.

27 വർഷം. 1992 - സിസ്റ്റർ അഭയയെ ബലാസംഗം ചെയ്തു കൊലപെടുത്തി. ഇപ്പോഴും വിചാരണ നടക്കുന്നു. പ്രതികളായ അച്ചനും കന്യാസ്ത്രീയും ഈ കാലഘട്ടം മുഴുവൻ സുഖിച്ചു ജീവിച്ചു.

25  വർഷം.1996 ലെ  സൂര്യനെല്ലി പീഡന കേസ്.  16 വയസ്സുള്ള പെൺകുട്ടിയെ നാട് നീളെ കൊണ്ട് നടന്നു ലൈംഗിക പീഡനം നടത്തിയ കേരള മനസാക്ഷിയെ ഞെട്ടിച്ച സംഭവം. 

12 വർഷം. 2007- ഇടുക്കി കൊലപാതകവും ബലാസംഗവും. അമ്മയെയും മകളെയും. രാജേന്ദ്രനും ജോമോനും വധ ശിക്ഷ. ഇനി സുപ്രീം കോടതി അപ്പീലുകൾ. 

8 വർഷം. 2011 - സൗമ്യയെ കൊലപ്പെടുത്തിയ ഗോവിന്ദച്ചാമിക്ക് വധ ശിക്ഷ കുറച്ചു സുപ്രീം കോടതി 7 വര്ഷം തടവ് ആക്കി.

വാളയാർ ബലാത്സംഗവും കൊലപാതകവും. 13 ഉം 6 ഉം വയസ്സായ രണ്ടു കുഞ്ഞു പെൺകുട്ടികളെ ബലാസംഗം ചെയ്തിട്ട് കൊല്ലുന്നു. പ്രതികളെ വെറുതെ വിടുന്നു. ഇനിയും നൂറു കണക്കിന് ഇത്തരത്തിലുള്ള കേസുകൾ ഉണ്ട്.

രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകൾ ആണ് ഈ കേസുകളിൽ എല്ലാം എന്ന് കാണാം. രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനം ഉപയോഗിച്ച് അധികാര ദുർ വിനിയോഗം നടത്തി കേസുകൾ അട്ടിമറിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ അഭയയെ കൊന്ന  അച്ചന്മാരെയും   കന്യാസ്ത്രീകളെയും രക്ഷിക്കേണ്ടത് സഭയുടെ ആവശ്യമായി.ഇല്ലെങ്കിൽ അവിടെ നടക്കുന്ന ലൈംഗിക പീഡനങ്ങളും മറ്റു അനാശാസ്യ പ്രവർത്തികളും  പുറത്തു വരും. വോട്ട് ബാങ്ക് എന്ന നിലയിലും കോടികളുടെ കിലുക്കത്തിലും അത് രാഷ്ട്രീയക്കാർ സമർത്ഥമായി ഉപയോഗിച്ച് അന്വേഷണം വഴി തിരിച്ചു വിട്ട് യഥാർത്ഥ പ്രതികളെയും   ക്രിസ്ത്യൻ സഭയെയും രക്ഷിച്ചു.

ഇത്തരം കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന സ്വന്തം പാർട്ടിക്കാരെ രക്ഷിക്കേണ്ടത് പാർട്ടിയുടെ കടമ ആയി മാറുന്നു. സ്വാധീനം ഉപയോഗിച്ച് കേസ് അട്ടി  മറിക്കുന്നു. സൂര്യനെല്ലി കേസിൽ പി.ജെ കുര്യൻ എന്ന  കോൺഗ്രസ് കാരൻ ആരോപണ വിധേയൻ ആയിരുന്നു. അവസാനം കുര്യനെ കോടതി വെറുതെ വിട്ടു.  വാളയാർ കേസിൽ പ്രതികൾ സിപിഎം പാർട്ടിക്കാർ ആയിരുന്നു. അവരെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട ചുമതല പാർട്ടി ഏറ്റെടുത്തു. അതോടെ യഥാർത്ഥ പ്രതികൾ കുറ്റ വിമുക്തരായി. കിളിരൂർ കേസിൽ ഒരു വിഐപി ഉണ്ടെന്ന് വി.എസ് അച്യുതാനന്ദൻ ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞല്ലോ. അപ്പോൾ ഈ വിഐപി യെ രക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് പാർട്ടി ധർമം.

വെള്ളിത്തിര

   

പണത്തിന്റെ അതി പ്രസരം ഉള്ള സ്ഥലം ആണ് സിനിമ ഫീൽഡ്. കള്ളും കഞ്ചാവും പെണ്ണും സുലഭമായി ഉള്ള ഒരു പ്രത്യേക രാജ്യം. പിന്നെ പണവും. പണത്തിന്റെ ബലത്തിലും  ഗ്ലാമറിന്റെ തിളക്കത്തിലും അകത്തെ  വാർത്തകൾ ഒന്നും പുറത്തു വരില്ല. കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ഒതുക്കപ്പെടും. ഇവരുടെ പാർട്ടികളിൽ മയക്കുമരുന്ന് ഉണ്ട്. സെക്സ് ഉണ്ട്. നടനും നടിയും ഒക്കെ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എതിർക്കുന്നവരെ  ഒതുക്കും. കാസ്റ്റിംഗ് കൗച്ചുമായി വരുന്നവരെ ഒതുക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ. 

മാഫിയകളാണ് സിനിമ ഭരിക്കുന്നത്. കള്ളപ്പണത്തിന്റെ അതിപ്രസരം. കള്ളപ്പണം വെളുപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള സ്ഥലമാണ് സിനിമാ നിർമാണം. നോട്ട് പിൻവലിക്കൽ കൊണ്ട് കള്ളപ്പണം കുറഞ്ഞു എന്നൊരു നിർമാതാവ് പരസ്യമായി ടി.വി.യിൽ പറയുന്നത് കേട്ടല്ലോ. ഹവാല ഇടപാട് ധാരാളം നടക്കുന്നു. വിദേശത്തു നിന്നും കള്ളപ്പണം വരുന്നു. വെളുപ്പിക്കുന്നു. കുറെയേറെ പണം തിരിച്ച് ഗൾഫിലേക്ക് പോകുന്നു. എത്ര സിനിമാക്കാർക്ക് ഗൾഫിൽ ബിസിനസ് investment ഉണ്ട് എന്ന് നോക്കിയാൽ അറിയാം കള്ളപ്പണവും നികുതി വെട്ടിപ്പിന്റെ വ്യാപ്തിയും. കുറ്റക്കാരെ കർശനമായി ശിക്ഷിക്കണം. അതോടെ സിനിമയിലെ ശതകോടി കളുടെ കള്ളപ്പണം അവസാനിക്കും. ഒപ്പം ആർഭാട വും മയക്കു മരുന്ന് പെൺ വാണിഭം ഒക്കെയും അവസാനിക്കും. നിർമാതാവിന്റെയും സംവിധായകന്റെയും നടന്റെയും പ്രശ്നങ്ങൾ അവിടെ തീരും.

കഞ്ചാവും LSD യും ഒക്കെ അടിച്ച് തലക്ക് വെളിവില്ലാതെ ഈ സിനിമാക്കാരമ്മാര് ഇടയ്ക്കിടെ കുറെ  കോപ്രായങ്ങൾ കാട്ടും. തമ്മിൽ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കും. കുറെ ചാനലുകൾ ഇത് വാർത്തയാക്കും.  ഇത് സ്ഥിരം പരിപാടിയാ. ലഹരിയുടെ കെട്ട് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഇവമ്മാര് ഒന്നാകും. ഇടക്കിടെ കാശിനും പെണ്ണിനും വേണ്ടി അടി നടക്കും അത്ര മാത്രം. ഒരുത്തൻ പെട്ടാൽ എല്ലാവരും പെടും അത് കൊണ്ട് പിന്നെ ഒത്തുതീർപ്പ്.

ഈ വഴക്കുകളിൽ ഒക്കെ ജനങ്ങളെ വിഡ്ഡികളാക്കാൻ മസാലകൾ ചേർക്കും. ഒരു നായർ മേധാവിത്വം, ഒരു ദളിത പീഡനം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മുസ്ലീം വിരുദ്ധത.വഴക്കിന്റെ  വിജയ ഫോർമുല.  സംഭവം ഹൗസ് ഫുൾ ആയി ഓടും. കഴിഞ്ഞ തമ്മിലടിയിൽ ദളിത പീഡനം ആയിരുന്നു ഇവമ്മാര് ഇറക്കിയ നമ്പർ. ഇത്തവണ മുസ്ലിം വിരുദ്ധത.

ഈ തമ്മിൽ തല്ലിനിടയിൽ ഈ നാറികൾ മാലിന്യം വാരി തമ്മിൽ എറിയും. അതിനിടയിൽ പെട്ടാൽ പാവം ജനം  നാറും. തേച്ചാലും കുളിച്ചാലും മാറില്ല. അവർക്ക് ഈ നാറ്റം ഒന്നും പ്രശ്നമേ അല്ല. കാരണം അവമ്മാര് അതിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അത് കൊണ്ട് വിടാം ഇവരെ. എന്തെങ്കിലും ചെയ്യട്ടെ. നിലവാരം ഉള്ള സിനിമകൾ ഇവരുടെ കൈയിൽ നിന്നും വരില്ല എന്ന് നമുക്കറിയാമല്ലോ.

വരൾച്ച

മൂന്നു നേരവും മുങ്ങിക്കുളിച്ചിരുന്ന മലയാളിക്ക്‌ ജലക്ഷാമം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ചിരിയാണ് വരുന്നത്. നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന 44 പുഴകളും കവിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അനേകം കായലുകളും മലയാളികളുടെ അഹങ്കാരമായിരുന്നു. എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു. കാട്ടുകളളന്മാരും അവർക്ക് ഒത്താശ ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരും കൂടി നമ്മുടെ ജല സ്രോതസുകളും നശിപ്പിച്ചു. വനം നശിപ്പിച്ചു. നാട് നശിപ്പിച്ചു. വെള്ളം കിട്ടാക്കനിയായി. സത്യത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചല്ലേ പറ്റൂ. കാലം മാറി. വരൾച്ച തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. അതി കഠിനമായ വരൾച്ചയാണ്‌ വരാൻ പോകുന്നത്. നാട്ടിൻ പുറങ്ങളിൽ കിണറുകൾ വരണ്ടു നഗരങ്ങളിൽ പൈപ്പുകളും. എന്നിട്ടും മലയാളിയുടെ അഹങ്കാരം കുറഞ്ഞില്ല ജല ധൂർത്ത് കൂടുകയും ചെയതു. ധാരാളം ജലം പാഴാക്കി കളയുന്നു. അടുക്കള ആണ് പ്രധാനം. അരി, പച്ചക്കറി തുടങ്ങിയവ കഴുകുന്ന വെള്ളം, കഴുകി വച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രം, ഗ്ലാസ് വീണ്ടും കഴുകുന്ന വെള്ളം, കൈ കഴുകുന്നത് മിക്‌സി, ഗ്രൈൻഡർ കഴുകുന്നത് തുടങ്ങി അടുക്കളയിൽ സോപ്പുപയോഗി ക്കാത്ത വെള്ളം മുഴുവൻ ശേഖരിച്ച് ചെടികൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാം. ദിവസം ശരാശരി 100 ലിറ്റർ വെള്ളം ഇത്തരത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ അടുക്കളയിൽ ശേഖരിച്ച് പുനരുപയോഗം ചെയ്യുന്നു. ജല ദിനത്തിൽ ഇങ്ങിനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കൂ.

സാഹിത്യ മോഷണം

വീണ്ടും ഒരു സാഹിത്യ മോഷണം. ദീപാ നിശാന്ത് എന്ന സ്ത്രീ മോഷണത്തിന്   പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കലേഷ് എന്ന കവി വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് അതായത് 2011 ൽ തന്റെ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ ''അങ്ങിനെയിരിക്കെ മരിച്ചുപോയ്  ഞാൻ/നീ''  എന്ന കവിത ആണ് ദീപ നിശാന്ത് മോഷ്ടിച്ചു ഒരു കോളേജ് മാഗസിനിൽ തന്റെ പേര് വച്ചു വച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.  പേര് മാറ്റി ''അങ്ങിനെയിരിക്കെ' എന്നാക്കി, പിന്നെ ചില വരികളിലെ ചില അക്ഷരങ്ങൾ മാറ്റി അങ്ങിനെ തൊണ്ടി  മുതലിന്റെ രൂപ മാറ്റം വരുത്താൻ ശ്രമം നടത്തി. പക്ഷെ വിജയിച്ചില്ല. പിടിച്ചു. ആദ്യം മോഷണം സമ്മതിക്കാൻ അൽപ്പം മടിച്ചു. അങ്ങിനെയാണ് ഇങ്ങിനെയാണ്‌ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നോക്കി. കള്ളന്മാർ സ്ഥിരം പെരുമാറുന്നത് പോലെ.   കലേഷ് തെളിവ് സഹിതം വന്നപ്പോൾ സമതിക്കേണ്ടി വന്നു. എന്നിട്ടും ഒരു നിഗൂഢതയുടെ പരിവേഷം പരത്തി, മറ്റാരെയോ സംരക്ഷിക്കാനാണ് എന്ന ധ്വനി നൽകി ആണ് മാപ്പപേക്ഷ. 

കോളേജ് അധികാരികൾ സത്യം പറയുകയുണ്ടായി, ദീപ നിശാന്ത് തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് നൽകിയതാണെന്ന്. ഇതിനിടയിൽ മറ്റാരെയോ വലിച്ചു കയറ്റുന്നുമുണ്ട്.  കവിത കലേഷ് അല്ല മറ്റാരോ കൊടുത്തതാണെന്ന് വയ്ക്കുക. അപ്പോഴും അന്യന്റെ കവിത സ്വന്തം  പേര് വച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ  ഉളുപ്പ് ഇല്ലാതെ പോയല്ലോ ആ സ്ത്രീയ്ക്ക്. ഇത് ആദ്യത്തെ മോഷണം ആയിരിക്കില്ല. സ്ഥിരം തൊഴിൽ ആയിരിക്കും. ഇവരുടെ കൃതികൾ ഒന്നും ഇത് വരെ വായിച്ചിട്ടില്ല. അത് കൊണ്ട് ബ്ലോഗുകാരും എഴുത്തുകാരും ദീപാ നിശാന്ത് അവരുടെ രചന വല്ലതും മോഷ്ടിച്ചോ എന്ന് ഒന്ന് നോക്കണേ.

നവംബർ 10 ന്റെ ബ്ലോഗ്

കേരള പുനർനിർമാണം.

പ്രളയത്തിന്റെ ദുരന്ത ഭൂമിയിൽ ആണ് നാമിന്ന്.സർവം സഹയായ പ്രകൃതി രൗദ്രയായി സംഹാര താണ്ഡവമാടി.  ഉരുൾ പൊട്ടലിന്റെ ആഘാതത്തിൽ കുന്നുകൾ ഇടിഞ്ഞു പാറകളും കല്ലും മണ്ണും  താഴ്വാരങ്ങളി ലേയ്ക്കു  വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടു. മലവെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ പുഴകൾ കരകവിഞ്ഞൊഴുകി  നാടും നഗരവും മുങ്ങി. വീടുകൾ തകർന്നു വീണു, മരങ്ങൾ കട പുഴകി.  തകർത്തു പെയ്യുന്ന മഴ. എങ്ങും ജലം മാത്രം.പ്രകൃതി രമണീയ മായ കേരളത്തിന്റെ  അവസ്ഥയാണിത്. നൂറു കണക്കിനാളു കൾ മരിച്ചു. പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്കു വീട് നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. ലക്ഷക്കണക്കിന് പക്ഷി മൃഗാദികൾ ചത്തൊടുങ്ങി. അനേകം ഏക്കറിലെ കൃഷി നശിച്ചു.  ഒരായുസിന്റെ സമ്പാദ്യം മുഴുവൻ നശിച്ചു ഒന്നുമില്ലാത്തവരായ പതിനായിരങ്ങൾ. ഇതാണ് പ്രളയ ത്തിന്റെ ബാക്കി പത്രം.പ്രളയ ദുരന്തങ്ങളെ നേരിടുന്നതിൽ അനിതരസാധരണ മായ ഐക്യവും നിശ്ചയ ദാർഢ്യവും സാമാന്യ ബോധവും ഉത്തരവാദിത്വവും സ്നേഹവും കാണിച്ചവരാണ് മലയാളികൾ .എല്ലാവരും ഒത്തൊരുമയോടെ കൈ മെയ് മറന്നു ദുരന്ത നിവാര ണ പ്രവർത്തങ്ങളിൽ വ്യാപൃതരായി. കര, നാവിക, വായു സേനകൾ  പ്രളയത്തിൽ കുടുങ്ങിയവരെ രക്ഷപ്പെടുത്തി. മൽസ്യ തൊഴിലാളികൾ അവരുടെ വള്ളങ്ങളുമായി വന്നു രക്ഷാ പ്രവർത്തന ത്തിൽ സ്തുത്യർഹമായ പങ്കു വഹിച്ചു. പോലീസ്, ഫയർ ഫോഴ്സ്‍, റവന്യു  തുടങ്ങി സർക്കാരിന്റെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളും  ഒത്തൊരുമയോടെ പ്രവർ ത്തിച്ചു. ഓരോന്നും പ്രത്യേകം പറയേണ്ട, എല്ലാവരുടെയും ഒരേ മനസ്സോടെ ഒരേ ലക്ഷ്യത്തോടെ കൂട്ടായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലമാണ് ദുരന്തത്തിന്റെ വ്യാപ്തി വലിയൊരളവു വരെ കുറയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. 

അതിന്റെ ബഹുമതി ഒരാൾക്കോ ഭരണകൂടത്തിനോ നൽകുന്നത് മറ്റുള്ളവരോട് ചെയ്യുന്ന നന്ദികേട്  മാത്രമായിരിക്കും. സൈന്യം വന്നാൽ ബലാത്സംഗം ചെയ്യും എന്ന് പറഞ്ഞ പാർട്ടി സെക്രട്ടറിയും, യന്ത്രത്തോക്കു കൊണ്ട് വെടിവയ്ക്കാൻ മാത്രമേ സൈന്യത്തിന് കഴിവുള്ളൂ എന്ന് പറഞ്ഞ മന്ത്രിയും, പ്രളയ സമയത്ത്  ജർമനിയിൽ ടൂർ പോയ  മന്ത്രിയും ഇരിക്കുന്ന ഭരണ നേതൃത്വത്തിനു ഫലപ്രദമായി ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല എന്ന് ഏവർക്കും അറിയാമല്ലോ. മുഖ്യ മന്ത്രിക്ക് ഇതിന്റെ പൂർണ  ബഹുമതി ചാർത്തിക്കൊടുക്കാൻ ഉപജാപ വൃന്ദം പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. കഷ്ട്ടം എന്നല്ലാതെ എന്ത് പറയാൻ. മുഖ്യ മന്ത്രി പറഞ്ഞിട്ടാണോ ജനങ്ങൾ മുഴുവൻ ഇതിൽ പങ്കെടുത്തത്?  അത്   ജനങ്ങളെ അവഹേളിക്കലാണ്.  ഒരേ ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ്  ഉണ്ടായത്. ജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം.  മറ്റാരെങ്കിലും ചെയ്യും അല്ലെങ്കിൽ ചെയ്യട്ടെ  എന്ന് നോക്കിയിരി ക്കാതെ, ആരും വിളിക്കാതെ സ്വയം മുന്നിട്ടിറങ്ങി രക്ഷാപ്രവർത്തനം നടത്തി ഒരു ചരിത്രം സൃഷ്ട്ടിച്ചു നമ്മൾ മലയാളികൾ.

പ്രളയ ശേഷം ചിത്രമാകെ മാറി. ജനം പല തട്ടിലായി. ദുരിതാശ്വാസ നിധിയിലേക്ക് സംഭാവന ചെയ്യുന്ന പണം ദുരിതാശ്വാസത്തിനു മാത്രമേ  ചിലവഴിക്കു എന്നൊരു ഉറപ്പു തരാൻ സർക്കാരിന് കഴിയാതെ പോയി. പണം കൊടുക്കാമെന്നു കരുതിയ പലരും പിന്മാറി. നിർബന്ധിത ശമ്പള പിരിവു തുടങ്ങിയതോടെ അവിടെയും ഉദ്യോഗസ്ഥരെ രണ്ടു തട്ടിലാക്കി. ഇതാണ് കേരളത്തിന്റെ പുനർനിർമാണം.

Me Too

വിമെൻ ഇൻ സിനിമ കളക്ടീവ്. സിനിമയിലെ സ്ത്രീ ശക്തി ഉണർന്നി രിക്കുന്നു. കുറെ കാര്യങ്ങളെങ്കിലും പുറത്തു വരികയും അത് കൊണ്ട് കൂറേ കാര്യങ്ങൾ എങ്കിലും ഭാവിയിൽ നടത്താൻ ഭയമുണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. പുറത്തറിയുന്ന സിനിമാ ലോകം നിറം പിടിപ്പിച്ചതാണ്. എല്ലാവരും ഏകോദര സാഹോദര്യ ത്തോടെ കഴിയുന്നു. ഇപ്പോഴും ചിരിച്ചു കൊണ്ട്.

പക്ഷെ  വെള്ളിത്തിരയ്ക്കു മുന്നിൽ നടക്കുന്നതിലും വിസ്മയകരമാണ് തിരശീലയ്ക്കു പിന്നിൽ നടക്കുന്നത്. അസൂയ, കുശുമ്പ്, പണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ആർത്തി, പിടിച്ചു പറി,  പ്രണയം, സെക്സ്, ബലാത്സംഗം, സ്റ്റണ്ട്  ഇവയൊക്കെ സിനിമാ അണിയറയിലും നടക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അവ വർധിച്ചു. എല്ലാ  മേഖലയിലും എന്ന പോലെ സിനിമാ മേഖലയിലും പുരുഷാധിപത്യം ആണ്.  നടി എന്ന കാറ്റഗറിയിൽ  അനിവാര്യം ആയതു കൊണ്ട് മാത്രം  സ്ത്രീകലെ അഭിനയിപ്പിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ തുമ് പുരുഷൻ ചെയ്യും.   പണ്ട് അതും പുരുഷൻ ആയിരുന്നല്ലോ.  അപ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും   പുരുഷൻ പറയുന്നത് മാത്രം അവിടെ നടക്കുന്നു. സിനിമ വേണമെങ്കിൽ   അവന്റെ പീഡനങ്ങൾ സഹിക്കണം. അത് അവൻ    വിജയകരമായി നടപ്പാക്കുന്നു. 

ഒരു പഴയ കഥ. ഒരു  നടൻ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ബോംബെയിൽ വന്നു. രണ്ടു കൂട്ടുകാരും. പിന്നീട് കുറെ സിനിമകളിൽ വേഷമിട്ട ഒരു  കോമൺ ഫ്രണ്ടും.  ആദ്യത്തെ പടം പൊട്ടിയിട്ട് ആശാൻ  ബലൂൺ പോലെ പറന്നു നടക്കുന്ന കാലം. രാവിലെ ഇറങ്ങും. രാത്രി വന്നിരുന്നു അന്നത്തെ വിവരണങ്ങൾ. ഡ്രീം ലാൻഡ്, കൊളാബ,ബോംബേ   സെൻട്രൽ എന്നവിടങ്ങ ളിലെ അനുഭവങ്ങൾ. ഇങ്ങിനെ ഒരാഴ്ച. കാലക്രമേണ  ധാരാളം സിനിമകൾ.  പുതിയ തുടരുന്ന സിനിമാ സാഹസിക  കഥകൾ,  മറ്റു താരങ്ങളുടെ  കഥകൾ  പിന്നീട് കാണുമ്പോൾ.   ഇയാൾക്കെതിരെ ഒരു Me too വന്നാൽ   ഇപ്പോൾ  ഈ ശീലങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്ത  ഡീസന്റ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങിനെ ഇരിക്കും? അതാണ് സിനിമാ ലോകം. ഇനിയും Me Too വരും. തുറന്നു പറയാനുള്ള ധൈര്യം സ്ത്രീകൾക്ക് വന്നു. 

ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ

നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളെ പുനരധിവസിപ്പിച്ചിട്ടു മതി നമുക്ക് ആഘോഷങ്ങൾ എന്നൊക്കെ  മുഖ്യ മന്ത്രിയും മറ്റും പറഞ്ഞത് വെറുതെ.  സിനിമ ദുരന്ത ബാധിതരുടെ മനസ്സിൽ ഊർജം പകരും, അതിനാൽ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ ഒഴിവാക്കേണ്ട കാര്യമില്ല എന്ന് മന്ത്രിയും കൂട്ടരും. ദുരിതാശ്വാസ ക്യാമ്പിൽ കഴിയുന്നവരും,  വീട് , സ്വത്തു, കൃഷി നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ തുടങ്ങി ഇന്നും ദുരിതത്തിൽ   കഴിയുന്ന എല്ലാവർക്കും ചലച്ചിത്രോത്സവം ഊർജം പകരും എന്നതിൽ സംശയം ഇല്ലല്ലോ.


 പ്രളയ ദുരിതം ഒഴിയുന്നതും കാത്തിരുന്നാൽ നമ്മുടെ കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും നടക്കില്ല എന്ന് ചലച്ചിത്ര അക്കാദമിക്കാർക്കു മനസ്സിലായി.  ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ ഒരു അഞ്ചാറു വർഷം നടത്താൻ കഴിയില്ല.   ഇപ്പോഴും  സർക്കാർ പണ പിരിവിനായി വിദേശത്തു ആളെ അയച്ചു തുടങ്ങുന്നതേ ഉള്ളൂ. അത് കൊണ്ട് സാംസ്കാരിക മാന്ദ്യം എന്നെന്തെങ്കിലും   ന്യായം പറഞ്ഞു നമുക്ക് ആഘോഷങ്ങൾ തുടരാം. 3 കോടി രൂപയുടെ ചിലവേ ഉള്ളൂ. അതിൽ രണ്ടു കോടി ഡെലിഗേറ്റ് പാസ് വിറ്റു കിട്ടും. 2000 രൂപ ആണ് പാസ്സ് വില. 10000 പേര് വാങ്ങും എന്ന് കണക്കു കൂട്ടൽ. ഈ കാശിനു ആരും വാങ്ങാൻ പോകുന്നില്ല.  ആയിരം പേര് വാങ്ങിയാൽ ഭാഗ്യം.അങ്ങിനെ വരുമ്പോൾ  ഇത് വീണ്ടും ജനങ്ങളുടെ നികുതി പണം തന്നെ പോകും. ഗൗരവമായി  സിനിമ കാണാൻ വരുന്നത് വെറും 5 ശതമാനം മാത്രം. മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇത് ഒരു ഉത്സവം. ഇത്തവണ കാശ് കൂടിയത് കൊണ്ട് ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുക്കില്ല. അത്ര തന്നെ.


പ്രളയബാധിതർക്കു വേണ്ടി  രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ചലച്ചിത്ര അക്കാദമി ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നത് പ്രശംസനീയമാണ്. ഒന്ന് ഒരു ബട്ടൺ വച്ചിട്ടുണ്ട്, രെജിസ്ട്രേഷൻ സമയത്തു ഇതിൽ ഞെക്കിയാൽ ദുരിതാശ്വാസത്തിനു പങ്ക് സംഭാവന ചെയ്യാം. തിയറ്ററുകൾക്ക് മുൻപിൽ വച്ച പെട്ടികളും പണം നിക്ഷേപിക്കാം. പോരേ? 

പ്രളയ ബാധിതർ തിരുവനന്തപുരത്തു നടക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര ചലചിത്രോത്സ വത്തിൽ ഇങ്മാർ ബെറിമാൻറെ സിനിമകൾ കണ്ടു കഞ്ഞിയും കുടിച്ചു ക്യാംപിൽ ഉടുതുണിക്ക് മറുതുണിയില്ലാതെ ഊർജസ്വലരാകുന്നത് കണ്ടു മന്ത്രിയ്ക്കും അക്കാദമിയ്ക്കും സായൂജ്യം അടയാം.  

ആവിഷ്‌ക്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം.

ഒരു നോവലിൽ സ്ത്രീകൾക്കെതിരെ  ലൈംഗിക പരാമർശം. അതിനെതിരെ പ്രതിഷേധവും ആവിഷ്‌ക്കാര സ്വാതന്ത്ര്യ വാദവും. നോവലിലെ ഒരു കഥാപാത്രം പറയുന്നതിന്റെ പേരിൽ ആണ് എതിർപ്പ് ഉയർത്തുന്നത് എന്നു പറയുന്നു  ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യ ദാഹികൾ! കഥാപാത്രത്തിന് സ്വന്തമായി രൂപമോ ഭാവമോ ഭാഷയോ ശബ്ദമോ ഉണ്ടോ? ഇല്ല.   എഴുത്തുകാരൻ ക ഥാപാത്രത്തിന് സംഭാഷണം നൽകുന്നു. ഷേക്‌സ്‌പിയർ മാക്ബത്തിനെ ഉണ്ടാക്കി സംഭാഷണം നൽകുന്നു.വി.കെ.എൻ. സർ ചാത്തുവിനെ ഉണ്ടാക്കി ചാത്തുവിന്റെ സംഭാഷണം നൽകുന്നു. ഒ.വി.വിജയൻ രവിയെ ഉണ്ടാക്കി. അങ്ങിനെ പലതും. കഥാകാരൻ പറയാതെ ഒരു കഥാ പാത്രവും സംസാരിക്കില്ല. കഥാ സന്ദർഭത്തിനു അനുയോജ്യമായാണ് കഥാപാത്രങ്ങൾ സംസാരിക്കു ന്നത്. 

ഇവിടെ ഹരീഷിന്റ്റെ നോവലിൽ കഥയുമായി പുലബന്ധം പോലുമില്ലാത്ത സംഭാഷണമാണ് കുത്തിക്കയറ്റിയത്. ഒരാൾ നടക്കുമ്പോൾമൂന്നായി പിരിയുന്ന വഴി.ഒന്ന് അമ്പലത്തിലേയ്ക്ക്. അപ്പോഴാണ് 'തങ്ങൾ തയ്യാറാണ് എന്നറിയി ക്കാനാണ് സ്ത്രീകൾ കുളിച്ചൊരുങ്ങി അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നതെന്നും നമ്പൂതിരിമാരാണ് ഇതിന്റെ ആശാന്മാർ' എന്നും ഒരുത്തൻ പറഞ്ഞതായി അയാൾ ഓർമ്മിക്കുന്നത്. ഇത് പറയാൻ വേണ്ടി മാത്രം അമ്പലത്തിന് മുന്നിലൂടെയുള്ള വഴി പറയുന്നു. കഥയ്ക്കോ കഥാപാത്രത്തിനോ ഒരു വിധത്തിലും ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു ഭാഗം. കഥയുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ഭാഗം. നോവലിൽ ഒരു പ്രസക്തിയും ഇല്ലാത്ത ഒരു വിവരണം. അമ്പലത്തിൽ പോകുന്ന സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കാൻ മാത്രം നോവലിൽ എഴുതി ചേർത്തത് പോലെ തോന്നും.   തർക്കം മുറുകിയപ്പോൾ നോവലിസ്റ്റ് പിൻവലിഞ്ഞു. ഇവിടെ  നോവലിസ്റ്റ് പറയട്ടെ ഈ വിവരണത്തിന്റെ ആവശ്യം എന്തായിരുന്നു എന്ന്. അത് എങ്ങിനെ നോവലിന്റെ കഥാ ഗതിയെ ബാധിക്കുന്നു എന്ന്.  എന്താണ് നോവലിൽ ഈ പ്രസ്താവനയുടെ സാംഗത്യം എന്ന്. പ്രശ്നം അവിടെ അവസാനിക്കുമല്ലോ.

ജാതി ഫ്‌ളാറ്റ്

വർഗീയ പരാമർശങ്ങളും പോർവിളികളും ഭീഷണികളും സോഷ്യൽ മീഡിയ യിൽ ധാരാളം. അതൊക്കെ വായിച്ചാൽ ഓരോ വിഭാഗങ്ങളും കത്തിയും തോക്കും എടുത്ത് തമ്മിൽ കൊല്ലാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുകയാണെന്ന്    തോന്നും.മാധ്യമങ്ങൾ അവരുടെ വകയും. ശരിയായ സാമൂഹ്യ ജീവിതത്തിൽ അതൊന്നും അത്ര കാണാനില്ല. ആരുമായും ഇടപഴകുമ്പോൾ ജാതിയും മതവും നോക്കാറില്ല. അതിനൊരപവാദം വാട്സാപ്പ് ഹർത്താലിൽ മാത്രമാണ് കണ്ടത്. ഇവിടെ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു കഴിയുന്നു.  സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ ഈ വൈരാഗ്യം മുതലെടുക്കാൻ ബിസിനസ്സ് സ്ഥാപനങ്ങൾ രംഗത്തിറങ്ങിയതാണ് ലേറ്റസ്റ്റ് സംഭവം. ശരിയാ നിയമപ്രകാരം ഹലാൽ സർട്ടിഫൈഡ് ഫ്‌ളാറ്റുകൾ തയ്യാറാക്കിയാണ് അസറ്റ് ഹോം  ഇത് സമർത്ഥമായി മുതലെടുക്കുന്നത്. 14 ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ വെസ്റ്റ് കൊച്ചി ഇസ്‌ലാമിനെ സ്വീകരിച്ചു എന്നും ഇന്ന് ഈ ഫ്‌ളാറ്റ് കൊണ്ട് അതിനു പുതിയ മുഖം നൽകിയെന്നും പരസ്യത്തിൽ പറയുന്നു. ബാത് റൂമും ടോയ്‌ലറ്റുകളും  ഖിബ്ലാ ദിശയ്ക്കകലെ , കിടക്കയുടെ തല ഭാഗം ശരിയാ നിയമപ്രകാരം. ഇതൊക്കെ കാണിക്കുന്നത് 75 ഫ്‌ളാറ്റുള്ള ഈ 9 നിലക്കെട്ടിടം  മുസ്ലിമിന് മാത്രമുള്ളതാണ്  എന്ന് തന്നെ. 

ഇനി നാളെ ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിൽ  പഴയ യൂറോപ്പ് ബന്ധം വച്ച് ക്രിസ്ത്യാനി കൾക്ക് മാത്രം ഒരു ഫ്‌ളാറ്റ് സമുച്ചയം വന്നെന്നിരിക്കാം. കുമ്പസാര ക്കൂട് ഫ്രീ ആയിരിക്കും.. അടുത്ത ദിവസം മറ്റൊരു സ്ഥലം ഹിന്ദുവിന് മാത്രം,   ഒരമ്പലവും. കുറേക്കൂടി കഴിയുമ്പോൾ സുന്നി, ഷിയാ തുടങ്ങി ഓരോരു ത്തർക്കും പ്രത്യേകം  ഓരോ ഫ്‌ളാറ്റ് സമുച്ചയം ആകും. ഇങ്ങിനെ ഓരോ തുരുത്തുകളിൽ നമ്മളെ ഇവർ ഒതുക്കും. ഇത് ആശാസ്യമാണോ? ഇത് പ്രായോഗികമാണോ?    ഇത് നമുക്ക് വേണോ?  ഇത് ഒരു സ്നേഹത്തിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിച്ച ഐഡിയ അല്ല. ഫ്‌ളാറ്റ് മുതലാളിമാരുടെ ആർത്തിയിൽ ഉദിച്ച   കച്ചവട തന്ത്രം. ഈ വിഭജനത്തിൽ  നാം വീഴരുത്. ആദ്യമായി അസറ്റ് ഹോമിന്റെ ഈ കള്ളത്തരം പൊളിച്ചടുക്കി ഈ മുസ്ലിം ഫ്‌ളാറ്റ്‌ ഒഴിവാക്കുക. 

അത് പോലെ ഇനി വരുന്ന വംശീയ, വർഗീയ ഫ്‌ളാറ്റുകളും വില്ലകളും നമ്മൾ വാങ്ങാതിരിക്കുക. നമ്മെ തമ്മിൽ തല്ലിച്ചുള്ള മുതലാളിമാരുടെ ബിസിനസ്സ് തന്ത്രത്തെ  തോൽപ്പിക്കുക.

മുഖ്യ മന്ത്രിയുടെ കോപം.

അശ്വതി ജാലയെ ജയിലിൽ അടയ്ക്കാനുള്ള വഴികൾ ഒരുക്കുകയാണ് സർക്കാർ. കുറ്റം എന്താണ്? മുഖ്യ മന്ത്രിയ്ക്കും ഡിജിപിക്കും എതിരെ പറഞ്ഞു അത്ര തന്നെ. ലീഗയുടെ തിരോധാനം അന്വേഷിക്കണം എന്ന് അപേക്ഷിക്കാൻ മുഖ്യ മന്ത്രിയെ കാണാൻ സെക്രട്ടറിയിൽ നിന്നും അനുവാദം വാങ്ങി പോയിട്ടും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഡിജിപി ആകട്ടെ ആക്രോശിച്ചു വിരട്ടി വിട്ടു. ഇതൊക്കെ പരസ്യമാക്കിയതിനാണ് അശ്വതി നായരെ അകത്താക്കുന്നത്. അശ്വതി പണപ്പിരിവ് നടത്തുന്നു എന്ന് ആരോ കൊടുത്ത പരാതിയിലാണ് പോലീസ് നടപടി. നോട്ടീസ് കൊടുക്കാതെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു പോലീസ് സ്റേഷനിൽ ഹാജരാകാൻ  പറയുകയായിരുന്നു. പൊലീസിന് എത്ര ശുഷ്‌കാന്തി. പട്ടിണി യുമായി തെരുവുകളിൽ അലയുന്ന പാവങ്ങൾക്ക് ഒരു നേരം ആഹാരം നൽകി കഴിഞ്ഞ 5 വർഷമായി മഹത്തായ കർമം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന ആളാണ് അശ്വതി. ആ മനുഷ്യ സ്നേഹിയെ ആണ് പോലീസ് വേട്ടയാടുന്നത്.  ഇനി പരാതി ശരിയാന്നെ തന്നെ വച്ചോളൂ.   പണപ്പിരിവ്  കുറ്റം ആണോ? ഇത് ഏതു വകു പ്പിൽ ആണ് കുറ്റം?   എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളൂം പണപ്പിരിവ് നടത്തുന്നു.  പോലീസ് അസോസിയേഷൻ വരെ സമ്മേളനങ്ങൾക്ക് പണപ്പിരിവ് നടത്തുന്നു എന്ന് പണ്ട് സരിത തെളിവ് സഹിതം കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. സക്കാരിനെതിരെയുള്ള വിമർശനവും ശബ്ദവും അടിച്ചമർത്താനുള്ള ഒരു നടപടിയാണിത്. ഭയപ്പെടു ത്തുക എന്നത്.  മറ്റുള്ളവരും ശബ്ദ മുയർത്താതിരിക്കാൻ ഉള്ള ഒരു ഭയപ്പെടുത്താൽ. ഇങ്ങിനെ പോയാൽ ജയിൽ ആയിരിക്കും എന്നുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്. പാവം അശ്വതി ഇപ്പോൾ ആശുപത്രീയിൽ ആണ്.  

കുറ്റവും ശിക്ഷയും

പണത്തിനു മീതെ കൃഷ്ണ മൃഗവും ചാടില്ല. സിനിമാ നടൻ സൽമാൻ ഖാനെ 5 വർഷം തടവ് ശിക്ഷയ്ക്കു വിധിച്ചു. കൃഷ്ണ മൃഗത്തെ വെടി വച്ച് കൊന്ന കേസിൽ. കൂട്ട് പ്രതികളായ മറ്റു സിനിമാ അഭിനേതാക്കളെ വെറുതെ വിട്ടു. തെളിവില്ല.  കേസിന് ആസ്പദമായ  സംഭവം നടന്നത് 20 വർഷം മുൻപ്.  അതിങ്ങനെ നീണ്ടു നീണ്ടു പോയി. ഏതായാലും ശിക്ഷിച്ചു. ശിക്ഷ വിധിച്ച അടുത്ത ദിവസം ജാമ്യവും കിട്ടി. സൽമാനെതിരെ ഇത് ആദ്യത്തെ കേസ് അല്ല.  1998 ൽ  മാനിനെ വെടി വച്ച് കൊന്ന  മറ്റു രണ്ടു കേസുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. 1 വർഷവും 5 വർഷവും വീതം ശിക്ഷിച്ച കേസുകൾ. മേൽക്കോടതി കഴിഞ്ഞ വർഷം രണ്ടും വെറുതെ വിട്ടു. രാജസ്ഥാൻ സർക്കാർ അതിനെതിരെ സുപ്രീം കോടതിയിൽ അപ്പീൽ പോയിരിക്കുകയാണ്.  2002 ൽ   വഴി വക്കിൽ കിടന്നുറങ്ങിയ ഒരാളെ കാറിടിച്ചു കൊലപ്പെടുത്തിയ കേസിൽ  ബോംബെ  ഹൈക്കോടതി 2015 ൽ വെറുതെ വിട്ടു.

 അങ്ങിനെ പല കേസുകളും വെറുതെ വിടലുകളും കുറെ നടന്നു. കുറ്റവാളികൾ    പണക്കാരാകുമ്പോൾ തെളിവുകൾ കാണില്ല, സാക്ഷികൾ കാണില്ല, അങ്ങിനെ പലതും സംഭവിക്കും. തെളിവുകൾ നശിപ്പിക്കാൻ അധികാരികൾ കൂട്ട് നിൽക്കും. ഭീഷണിയിലും പണത്തിലും സാക്ഷികൾ കൂറ് മാറും. പക്ഷെ കൃഷ്ണ മൃഗത്തെ വെടി വച്ച കേസിൽ കടുത്ത സമ്മർദ്ദങ്ങളെ അതിജീവിച്ചു ബിഷ്‌ണോയി ഗോത്ര വർഗക്കാർ പോരാടിയത് കൊണ്ടാണ് കേസ് ഇവിടം വരെ എത്തിയത്. 

 രാജസ്ഥാനിലെ താർ മരുഭൂമിയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്ന പരിസ്ഥിതി സ്നേഹി കളായ, പ്രകൃതി സംരക്ഷകരായ ബിഷ്‌ണോയികൾ. മാനിനെ മക്കളെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ. മാനിനെ സ്വന്തം മുലയൂട്ടുന്നവർ. അവരാണ്  ഈ കേസിൽ ശക്തമായി നില കൊണ്ടത്.  ജാമ്യ ത്തിനെതിരെ അവർ അപ്പീൽ പോയി ക്കഴിഞ്ഞു. ജാമ്യം കിട്ടിയപ്പോൾ കുറെ അനുയായികൾ ആഹ്ലാദിക്കു ന്നത് കണ്ടു. ഇതാണ് ഇന്ത്യയുടെ ശാപം. പാവപ്പട്ടവന്റെ പണം സിനിമയിലൂടെ വാങ്ങി ആർഭാടമായി  ജീവിക്കുന്ന സിനിമാക്കാർ. കൊല്ലും കൊലയും ബലാത്സംഗവും കള്ളും  കഞ്ചാവും എല്ലാ നിയമ ലംഘനങ്ങളും നടത്തുന്നു അവർ. അവരെ പൂജിക്കുന്ന കുറെ വിഡ്ഢികൾ. അതാണ് നമ്മുടെ നിർഭാഗ്യം.

കള്ളക്കളി

കരണക്കുറ്റിയ്ക്കു അടി മേടിക്കുക എന്ന് പറയും. ചെവി പൊട്ടിപ്പോകും. ഇതാദ്യത്തേതല്ലാത്തതു കൊണ്ട് പ്രശ്നമില്ല. കേരള സർക്കാരിന് ശീലമായി.  പിണറായി വിജയൻറെ ഓർഡിനൻസ് സുപ്രീം കോടതി സ്റ്റേ ചെയ്തു. സർക്കാരിന് സുപ്രീം കോടതിയിയുടെ രൂക്ഷ വിമർശനവും. പുതുമ യൊന്നുമില്ല. എത്രയെത്ര തിരിച്ചടികൾ, എത്രയെത്ര വിമർശനങ്ങൾ. സെൻ കുമാറിനെ തിരിച്ചെടുക്കേണ്ടി വന്നല്ലോ. അങ്ങിനെ പലതും. ഹൈക്കോടതി ഇപ്പോൾ വിമർശനം നടത്തി മടുത്ത ലക്ഷണമാണ്. എന്നിട്ടും നാണമില്ലാതെ ബില്ല് ഗവർണർക്കു അയച്ചു. ഗവർണർ ആകട്ടെ ബില്ല് withheld എന്ന ഭരണഘടനാ വകുപ്പിൽ പിടിച്ചു വച്ചു. 

വിജയന് സ്നേഹം, ബാലന് സ്നേഹം, ശൈലജയ്ക്കു സ്നേഹം, രമേശന് സ്നേഹം, ഉമ്മന് സ്നേഹം. എല്ലാവർക്കും സ്നേഹം. കരുണയിലെയും കണ്ണൂരിലെയും മെഡിക്കൽ കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥികളോടാണ് ഇവർക്കെല്ലാ വർക്കും ഇത്രയും സ്നേഹവും വാത്സല്യവും. സ്വന്തം മക്കളോട് ഉള്ള തിനേക്കാൾ സ്നേഹംആണ്  ഈ കുട്ടികളോട്. ഇങ്ങിനെ വേണം ജനപ്രതിനിധി കൾ. സ്നേഹം കൊണ്ട് അവർക്കു ഇരിക്കാൻ വയ്യാതായപ്പോഴാണ് ഓർഡിനൻസ് കൊണ്ട് വന്നത്.  വീണ്ടും സ്നേഹം കൂടിയപ്പോൾ   നിയമസഭയിൽ ബില്ല് കൊണ്ട് വന്നു പാസാക്കി. ഓർഡിനൻസ് സുപ്രീം കോടതി റദ്ദാക്കി എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ നിയമ മന്ത്രി ബാലൻ പറയുന്നു   'ഓർഡിനൻസിൽ  നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ് ബില്ല്'  എന്ന് .ബില്ല് ഗവർണർ ഒപ്പിടുമോ എന്ന  ചോദ്യത്തിന് ബാലൻ പറയുന്നത്  'ഓർഡിനൻസിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമല്ല  ബില്ല്'  എന്ന്. എന്ത് പറയണം, എന്താണ്   പറയുന്നത് എന്നൊന്നും അറിയാത്ത അത്ര പരിഭ്രാന്തിയിൽ ആണ് ഈ മന്ത്രിമാ രെല്ലാ വരും.  ബില്ല്  ഇന്നലെ തന്നെ ഗവർണർക്കു അയച്ചു കൊടുത്ത് എന്നാണ് സർക്കാർ പറയുന്നത്. പക്ഷെ ഇന്ന് 7.4.18 നാണ് നിയമ സെക്രട്ടറി ഗവർണർക്കു ബില് കൈമാറിയത്. ഒരു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ബില്ല് സ്വയം കാലഗതി പ്രാപിക്കും. സർക്കാരിന് വേണ്ടതും അതാണ്. എങ്ങിനെയും നാണക്കേടിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുക. ഒന്നുകിൽ ബില്ല് സ്വയം അവസാനിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ഗവർണർ അനുമതി തിരിച്ചയക്കുക. രണ്ടായാലും സർക്കാരിന് കൈ കഴുകാം. ഒരു ദിവസം കാത്തിരിക്കാം. ഇനി ഇവരെല്ലാം ഈ സ്നേഹം എവിടെ കൊണ്ട് ചൊരിയും എന്നുള്ളതാണ്. അടുത്ത വർഷത്തെ നീറ്റ് പരീക്ഷ വരുന്നുണ്ട്. അപ്പോഴും കിട്ടും സ്നേഹം കാണിക്കാൻ അവസരം.

 സ്വകാര്യ മാനേജ്‌മെന്റുകളുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ ഭരണ പക്ഷവും പ്രതി പക്ഷവും ഒന്ന്. സിപിഎമ്മും കോൺഗ്രസ്സും  ഒന്ന്.  അവർ രണ്ടും  കൂടി ഐക്യത്തോടെ നിയമസഭയിൽ സ്വകാര്യ മെഡിക്കൽ കോളേജിന് അനുകൂല ബിൽ പാസാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതാണ് ഐക്യം. കണ്ണൂർ മെഡിക്കൽ കോളേജും കരുണ മെഡിക്കൽ കോളേജും മെറിറ്റ് അട്ടിമറിച്ചു കോഴപ്പണം വാങ്ങി 2016 -17 ൽ വിദ്യാർത്ഥികളെ പ്രവേശിപ്പിച്ചിരുന്നു. മേൽനോട്ട സമിതിയുടെ നിർദേശങ്ങൾ ലംഘിച്ചാണ് പ്രവേശനം നൽകിയത്.  ഇത് ചട്ട വിരുദ്ധമെന്ന് കണ്ടു ജസ്റ്റീസ് ജെയിംസ് കമ്മിറ്റി റദ്ദാക്കി.  അതിനെതീരെ   സർക്കാർ ഒരു കംപീറ്റന്റ് അതോറിറ്റിയെ നിയോഗിക്കുന്നു.

In his report after considering the applications for admissions, Competent Authority B. Srinivas said, "in the light of the ASC report that the management of Kannur Medical College, Anjarakkandy, had indulged in collection of capitation fee while admitting students to medical discipline during 2016-17, appropriate action may be initiated against the college as mandated in Section 4 (7) of Act 19 of 2006." 

കോഴപ്പണം വാങ്ങിയെന്നു പറഞ്ഞ ഇവരെയാണ്  സർക്കാർ സഹായി ക്കുന്നത്. കോളേജുകളുടെ ഹർജി  ഹൈക്കോടതി തള്ളി..സുപ്രീം കോടതിയും റദ്ദാക്കിയ നടപടി ശരി വച്ചു. അപ്പോഴാണ് എങ്ങിനെയെങ്കിലും ശരിയാക്കി മാനേജമെന്റുകളെ സഹായിക്കാൻ   സർക്കാർ ഓർഡിനൻസ് ഇറക്കിയത്.  ഇന്ന് കേസ് വീണ്ടും സുപ്രീം കോടതി പരിഗണിക്കാനിരിക്കുന്നു. അതിനെ ഒതുക്കാനാണ് ധൃതിയിൽ നിയമം സഭ പാസ്സാക്കിയത്. ഇവിടെ എല്ലാവരും ഒന്നിക്കുന്നു. കാരണം അവർക്കു സഹായിക്കേണ്ടത്  കോഴപ്പണം വാങ്ങിയ മാനേജ് മെന്റു കളെയാണ്. അവർക്കു നന്ദിയും കടപ്പാടും കാണിക്കേണ്ടത് സ്വകാര്യ മാനേജമെന്റുകളോടാണ്.

ഗുരുത്വം.

അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും ഒപ്പം ഗുരുവിനെ ദൈവത്തെ പോലെ കാണുന്ന ഭാരതീയ സംസ്കാരം SFI  എന്ന വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനാ ആ സംസ്കാരം കാണിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറെയായി.  ഏറ്റവും അവസാനം ഗുരുവിന്  ദക്ഷിണ നൽകിയത് ഇപ്രകാരം ആണ്.    "വിദ്യാർത്ഥി മനസ്സിൽ മരിച്ച പ്രിൻസിപ്പലിന് ആദരാജ്ഞലികൾ" വിരമിക്കുന്ന കാഞ്ഞങ്ങാട് നെഹ്രു കോളേജ് പ്രിൻസിപ്പൽ ഡോ. പി.വി. പുഷ്പ ക്ക് SFI നൽകിയ യാത്രയയപ്പ് പോസ്റ്റർ ആണ് ഇത്. 

അക്ഷരങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ച, അറിവ് പകർന്നു തന്ന ഗുരുവിന് നൽകിയ ഗുരുപൂജ. ഇത് sfi യുടെ ആദ്യത്തേതല്ല (അവസാനത്തേതും ആയിരിക്കില്ല എന്ന് സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് പറയുന്നുണ്ട്). ഡോ. ടി.എൻ. സരസു,  പ്രിൻസപ്പാൾ ഗവ. വിക്റ്റോറിയ കോളേജ് പാലക്കാട് 2016 മാർച്ച് 31 ന് വിരമിക്കുമ്പോൾ SFI ഒരു ശവക്കുഴി തീർത്ത് അതിനു മുകളിൽ റീത്തും വച്ചത് കേരളത്തിലെ ജനം മറന്നു കാണില്ല.  അതിനു മുൻപ് എറണാകുളം മഹാരാജാസ് കോളേജിൽ പ്രിൻസിപ്പാളിന്റെ കസേര കത്തിച്ചു ഗുരുദക്ഷിണ നൽകിയതും നമ്മൾ കണ്ടു.

ഒരു ചാനൽ ചർച്ചയിൽ ഡോ. പുഷ്പ പറഞ്ഞു ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കയറി പിടിച്ചതിനു രണ്ടു SFI ക്കാരെ സസ്‌പെൻഡ് ചെയ്തതാണ് വിരോധത്തിന് ഒരു കാരണം എന്ന്. അങ്ങിനെ ഒന്ന് തെളിയിക്കാം എങ്കിൽ അവർ പറയുന്ന എന്ത് പണിയും ചെയ്യാം എന്ന് SFI സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് വെല്ലുവിളിക്കു കയുണ്ടായി. പ്രിൻസിപ്പാൾ പറഞ്ഞു പെൺ  കുട്ടി എഴുതി കൊടുത്ത  പരാതി, SFI ക്കാർ എഴുതിക്കൊടുത്ത  മാപ്പ് ഇത് രണ്ടും കൈയിലുണ്ടെന്നു. 

 ഗുരുത്വമില്ലായ്മ ഇവരുടെ പാരമ്പര്യമാണ്. മൂത്ത സഖാക്കൾ കാണിക്കുന്നത് അനുകരിക്കുകയല്ലേ കുട്ടി സഖാക്കൾ ചെയ്യുന്നത്. പക്ഷെ  ഈ കുട്ടി സഖാക്കൾ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം. ഈ മൂത്ത സഖാക്കളുടെ മക്കളാരും ഇങ്ങിനെ  ഗുരുത്വ ദോഷം കാണിച്ചു നടന്നിട്ടില്ല. അവർ പഠിച്ചു ജോലിയൊക്കെ കിട്ടി. കുട്ടി സഖാക്കൾ ഇങ്ങിനെ അധ്യാപകരെ തെറിയും വിളിച്ചു തേരാ പാരാ നടക്കും. 

ഹൃദയ സരസ്സിലെ

ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി ക്കു ജെ.സി.ഡാനിയൽ പുരസ്കാരം കിട്ടി. അദ്ദേഹത്തിന് അഭിനന്ദനങ്ങൾ. വേണോ?  അഭിനന്ദനങ്ങൾ അസ്ഥാനത്തല്ലേ? ഈ പുരസ്കാരം പോലെ?  കവി, ഗാനരചയിതാവ്,സംഗീത സംവിധായകൻ, നോവലിസ്റ്റ്, കഥാകാരൻ,  തിരക്കഥാകൃത്ത്, നിർമാതാവ്, സംവിധായകൻ തുടങ്ങി സമസ്ത മേഖലയിലും വ്യക്തി മുദ്ര പതിപ്പിച്ച ഒരു പ്രതിഭ. പത്തോളം കവിതാ സമാഹാരങ്ങൾ, നോവലുകൾ,  270 ചലച്ചിത്രങ്ങളിലായി മൂവായിരം ഗാനങ്ങൾ,  85   തിരക്കഥകൾ, 2 ചലച്ചിത്ര സംഗീത സംവിധാനം.25 സിനിമകളുടെ നിർമാണം, 30 സിനിമകളുടെ സംവിധാനം. സമസ്ത മേഖലകളിലും  വ്യക്തി മുദ്ര പതിപ്പിച്ച ഒരു അതുല്യ പ്രതിഭ. 

 അർഹിക്കുന്ന സ്ഥാനം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചില്ല എന്നതാണ് സത്യം. ചെറു പ്രായത്തിൽ തന്നെ സിനിമയിലെ പാട്ടെഴുത്തു തുടങ്ങിയത് കൊണ്ട് തിരിച്ചറിയപ്പെടാൻ കാലം എടുത്തു. പിന്നെ പുതു മുഖങ്ങളെ ഉയർത്താനോ അർഹിക്കുന്ന സ്ഥാനം നൽകാനോ മടിക്കുന്ന ഒരു മേഖല ആണല്ലോ സിനിമ. വയലാറും ഭാസ്കരനും ഒക്കെ കോടി കുത്തി വാഴുന്ന കാലം. മനോഹരങ്ങളായ ഗാനങ്ങളുമായാണ് ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി എന്ന കവി സിനിമയിൽ രംഗപ്രവേശം ചെയ്തത്. സുഹൃത്ത് വയലാറിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ മടിച്ച സംഗീത സംവിധായകൻ ദേവരാജൻ അത് കൊണ്ട് മാത്രം തമ്പിയുമായി   യോജിക്കാൻ, അദ്ദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗാനങ്ങൾക്ക് ഈണം പകരാൻ തയ്യാറായില്ല എന്നത് മറ്റൊരു സത്യം. 

അദ്ദേഹം ഞങ്ങളുടെ മാസിക സർഗഭാരതി  2016 ഓണപ്പതിപ്പിന്  നൽകിയ അഭിമുഖത്തിൽ നിന്നും ഉള്ള ചില ഭാഗങ്ങൾ. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ പ്രസക്തമാണ്.

"കേരളത്തിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളമുള്ള  ഒരു പ്രശ്നം ഇവിടെ ഭരിക്കപ്പെടുന്ന പാർട്ടികളുടെ ആളിന് മാത്രമേ സ്ഥാനം കിട്ടുകയുള്ളൂ...ഞാൻ ഒരു പാർട്ടിയിലും  പെട്ട ആളല്ല....ഞാനിത്രയും കവിതകളെഴുതിയിട്ടും എന്റെ ഒരു കവിത പോലും ഒരു പാഠ പുസ്തകത്തിലും വന്നിട്ടില്ല. കാരണം,  തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ ആൾക്കാർ ആയതു കൊണ്ടാണ്. എന്റെ കവിത മോഷ്ട്ടിച്ചെഴുതിയ ഒരാളുടെ കവിത പാഠ പുസ്തകത്തിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്. ... എന്നെ ആരും കയറ്റി വിട്ടതല്ല. ഞാൻ കയറി വന്നതാണ്......ഞാൻ എഴുതിയ പല പാട്ടുകളും വയലാർ എഴുതിയ പാട്ടുകളായിട്ടാണ് അന്നത്തെ മുഖ്യ ധാര പത്രങ്ങൾ വരെ എഴുതിയത്.ഈ ചെറിയ പയ്യന് ഇങ്ങനെയൊന്നും എഴുതാൻ പറ്റില്ല എന്നാണു  അവരുടെ വിചാരം. ഞാനെഴുതിയ ആയിരത്തി ഒന്ന് പാട്ടുകളുടെ സമാഹാരമായ ഹൃദയസരസ്സിൽ എന്ന പുസ്തകവുമായി ഓട്ടോഗ്രാഫ് വാങ്ങാൻ ഓട്രാൾ വന്നു. അയാൾ പറഞ്ഞത് ഏതിൽ കുറച്ചു പാട്ടു വയലാറിന്റേതാണ് സാറേ എന്നാണ്. എന്റെ പുസ്തകത്തിൽ വയലാറിന്റെ പാട്ടുകളോ? ഈ കാലത്തും എന്റെ പല പാട്ടുകളും വയലാറിന്റെ പാട്ടുകളാണെന്നു വിശ്വസിച്ചു നടക്കുന്നവരുമുണ്ട്. .."

" എനിക്ക് കവിത പ്രാർത്ഥനയാണ്. എന്റെ ഓരോ കവിതകളും എന്റെ ഓരോ പ്രാർത്ഥനകളാണ്. പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന അതേ വികാരത്തോടെയാണ് ഞാൻ കവിത എഴുതുന്നത്.എന്റെ രചനാ മേളയെന്നത് എന്റെ പ്രാർത്ഥനാ മേളയാണ്.............. ഞാനൊരു കർമ യോഗിയാണ്. 76 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞിട്ടും ഞാനെന്റെ ജോലി തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു."

അതെ. അർഹിക്കുന്ന പ്രശസ്തിയും അംഗീകാരവും പുരസ്കാരവും ലഭിക്കാത്ത  ഒരു  പ്രതിഭ. പക്ഷെ ജന ഹൃദയങ്ങളിൽ എന്നും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പാട്ടുകളുടെ രചയിതാവ്.
സന്ധ്യക്കെന്തിനു സിന്ദൂരം, ചന്ദ്രികക്കെന്തിന് വൈഡൂര്യം
 എന്ന് എഴുതിയത്  പോലെ  
തമ്പിക്ക് എന്തിന് പുരസ്കാരം?